از بین بردن بوی زهم میگو موضوع اصلی این مطلب است و در ادامه نکات آن را بررسی می‌کنیم.
میگو یکی از محبوب‌ترین غذاهای دریایی است، اما بوی زهم آن ممکن است باعث کاهش لذت از پخت و مصرف آن شود. بوی نامطبوع میگو معمولاً به دلیل ترکیبات گوگردی و آمین‌های فرار در بافت آن ایجاد می‌شود که پس از صید و نگهداری نامناسب تشدید می‌شود. برای رفع این مشکل، روش‌های مختلفی وجود دارد که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم.
از بین بردن بوی زهم میگو: روش اول: استفاده از آبلیمو و سرکه سفید
آبلیمو و سرکه سفید به دلیل خاصیت اسیدی خود می‌توانند ترکیبات بودار را خنثی کرده و بوی زهم میگو را کاهش دهند. میگوهای پاک شده را به مدت ۱۵ تا ۳۰ دقیقه در محلولی از آب سرد و دو قاشق غذاخوری آبلیمو یا سرکه سفید در یک لیتر آب قرار دهید. پس از آن، میگو را با آب سرد بشویید و خشک کنید. توجه داشته باشید که نگه داشتن طولانی میگو در محلول اسیدی ممکن است بافت آن را تغییر دهد.
روش دوم: خیساندن در شیر سرد
شیر سرد یکی از روش‌های سنتی برای کاهش بوی زهم میگو است. میگوهای شسته شده را در ظرفی قرار داده و شیر سرد روی آن بریزید تا کاملاً پوشیده شوند. سپس ظرف را به مدت ۲۰ دقیقه در یخچال بگذارید و پس از آن میگو را با آب سرد بشویید. این روش باعث جذب بو و نرم شدن بافت میگو می‌شود.
روش سوم: مرینیت با ماست، پیاز و سیر
در بسیاری از دستورهای جنوبی، از ماست چکیده همراه با آب پیاز و آب سیر برای مزه‌دار کردن میگو استفاده می‌شود. این ترکیب با آنزیم‌ها و عطر خود بوی زهم را خنثی کرده و طعمی خوشایند به میگو می‌بخشد. برای این منظور، دو قاشق غذاخوری ماست چکیده، یک قاشق غذاخوری آبلیمو، کمی آب پیاز، نمک و زردچوبه را با میگو مخلوط کرده و به مدت ۳۰ دقیقه در یخچال قرار دهید. سپس میگو را آبکشی کرده و طبق دستور پخت بپزید.
روش چهارم: استفاده از ادویه‌ها و مواد معطر
ادویه‌هایی مانند زردچوبه، فلفل سیاه، سیر، زنجبیل، زیره، گشنیز خشک و پودر کاری می‌توانند بوی نامطبوع میگو را بپوشانند و طعمی بی‌نظیر ایجاد کنند. بهتر است میگو را قبل از پخت با ترکیبی از این ادویه‌ها، کمی روغن و آبلیمو مزه‌دار کرده و چند دقیقه در یخچال قرار دهید. همچنین سبزیجات معطری مانند شوید، جعفری، گشنیز تازه و پیاز داغ در کاهش بو و افزایش عطر غذا موثرند.
روش پنجم: خیساندن در آب نمک رقیق
خیساندن کوتاه مدت میگو در آب نمک رقیق می‌تواند به پاک‌سازی سطحی و کاهش بو کمک کند. یک قاشق چای‌خوری نمک را در یک لیتر آب سرد حل کنید و میگو را ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در آن قرار دهید. سپس میگو را بشویید و خشک کنید. از غلظت زیاد نمک و زمان طولانی خودداری کنید تا بافت میگو سفت نشود.
روش ششم: پخت صحیح میگو
پخت بیش از حد میگو باعث تشدید بوی زهم می‌شود، زیرا پروتئین‌ها تجزیه شده و بوی قوی‌تری آزاد می‌کنند. میگو معمولاً سریع در حرارت متوسط تا بالا پخته می‌شود و زمانی که رنگ آن به صورتی روشن تغییر کرد و بافت کمی سفت شد، آماده است. برای کاهش بو، میگو را با حرارت بالا و زمان کوتاه بپزید و در پایان کمی آبلیموی تازه اضافه کنید.
روش هفتم: حذف بوی میگو از دست و ظروف
پس از تماس دست با میگو، بوی آن ممکن است باقی بماند. برای رفع این بو، دست‌ها را ابتدا با آب گرم و صابون بشویید، سپس مخلوطی از آبلیمو و جوش شیرین را روی دست‌ها ماساژ دهید. استفاده از پودر قهوه آسیاب شده، سرکه سفید، خمیردندان یا پوست لیمو و پرتقال تازه نیز موثر است. ظروف و تخته‌های آشپزخانه را نیز با آب گرم، مایع ظرفشویی و کمی سرکه بشویید تا بوی نامطبوع از بین برود.
اشتباهات رایج در بوگیری میگو
یکی از اشتباهات معمول، خیساندن طولانی میگو در آبلیمو یا سرکه است که باعث تغییر بافت و طعم اسیدی می‌شود. همچنین پخت میگو بدون خارج کردن روده آن که منبع اصلی بو و تلخی است، از دیگر خطاهای رایج است.
منبع و مطالعه بیشتر: دلگرم
