سیروس ابراهیم زاده، متولد ۱۲ فروردین ۱۳۱۶ در اردبیل، یکی از چهرههای برجسته هنر ایران بود که فعالیت خود را از تئاتر آغاز کرد و بعدها در سینما، تلویزیون و دوبله نیز حضور یافت. او دوران کودکی خود را در تهران و در محله امامزاده یحیی گذراند که فضای فرهنگی آن بر شکلگیری نگاه هنریاش تأثیرگذار بود.
سیروس ابراهیم زاده: تحصیلات و آغاز فعالیت هنری
ابراهیم زاده پس از اتمام تحصیلات مدرسه، در دانشگاه تهران رشته زبان و ادبیات انگلیسی را انتخاب کرد. این زمینه تحصیلی، علاقه او به هنرهای نمایشی را تقویت کرد و پس از آن برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت و در دانشگاه بیرمنگان در رشتههای مرتبط با تئاتر و موسیقی آموزش دید. بازگشت او به ایران با آغاز فعالیت حرفهای در تئاتر همراه بود.
زندگی شخصی و خانواده
سیروس ابراهیم زاده با ناهید کبیری، شاعر، نویسنده و مترجم ایرانی ازدواج کرد. این زوج هنرمند سالها در کنار هم زندگی کردند و حاصل این زندگی مشترک یک فرزند به نام عادل است. همچنین ابراهیم زاده در نوشتههای خود از نوهای به نام کیان یاد کرده است.
فعالیتهای هنری در تئاتر، رادیو و دوبله
سیروس ابراهیم زاده فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۳۶ با حضور در تئاتر آغاز کرد و در نمایشهایی مانند «اتللو»، «جعفرخان از فرنگ برگشته» و «ملیحه» بازی و کارگردانی کرد. او همچنین حدود ده سال در رادیو فعالیت داشت و از سال ۱۳۳۸ وارد عرصه دوبله شد، جایی که صدای آرام و بیان دقیقش در آثار مختلف شنیده میشد.
ورود به سینما و تلویزیون
اولین تجربه سینمایی ابراهیم زاده با فیلم «حسن کچل» به کارگردانی علی حاتمی در سال ۱۳۴۹ رقم خورد. او در این فیلم نقش حمامی ژاپنی را ایفا کرد. پس از انقلاب نیز در فیلمها و سریالهای متعددی از جمله «کمالالملک»، «اجارهنشینها»، «ولایت عشق» و «ساختمان پزشکان» حضور داشت. در سریال طنز «ساختمان پزشکان» نقش دکتر سیروس فرزانه را بازی کرد که آخرین حضور تلویزیونی او بود.
نویسندگی و ترجمه
ابراهیم زاده از سال ۱۳۵۵ به نویسندگی پرداخت و چند مجموعه داستان و نمایشنامه نوشت. پس از مدتی وقفه، از سال ۱۳۸۳ فعالیت خود را در زمینه ترجمه ادامه داد و به ادبیات بازگشت.
درگذشت و یادبود
سیروس ابراهیم زاده پس از تحمل یک دوره بیماری، در ۳۰ شهریور ۱۴۰۵ در ۸۹ سالگی در آمریکا درگذشت. جزئیات دقیق بیماری و محل دفن او توسط خانواده منتشر نشده است. خبر درگذشت این هنرمند پیشکسوت با تأثر جامعه هنری ایران را در سوگ نشاند.
