چسب ضدآب و مقاوم با یونولیت موضوع اصلی این مطلب است و در ادامه نکات آن را بررسی میکنیم.
یونولیت یکی از مواد پرکاربرد است که معمولاً پس از استفاده به ضایعات تبدیل میشود. اما با روشهایی ساده میتوان این ضایعات را به چسب و رنگ عایق ضدآب و مقاوم تبدیل کرد. در ادامه، مراحل ساخت این محصول را به صورت کامل شرح میدهیم.
چسب ضدآب و مقاوم با یونولیت: مرحله اول: خرد کردن یونولیت به مکعبهای کوچک
<pابتدا یک بلوک یونولیت سفید و تمیز را روی میز کار قرار دهید. با استفاده از کاتر، برشهای طولی و عرضی ایجاد کنید تا یونولیت به مکعبهای کوچک و منظم تقسیم شود. سپس این مکعبها را جدا کرده و درون یک سبد فلزی توری بریزید تا برادههای خرد شده جدا شوند.

مرحله دوم: غوطهور کردن یونولیت در حلال مایع
در یک ظرف پلاستیکی شفاف، مقداری حلال شفاف مایع بریزید و مکعبهای یونولیت را درون آن قرار دهید. با این کار ساختار متخلخل یونولیت شروع به جمع شدن میکند و فرآیند تبدیل آغاز میشود.
مرحله سوم: پوششدهی با فویل آلومینیومی و آویزان کردن در هوای آزاد
دهانه و بدنه ظرف را با فویل آلومینیومی محکم بپوشانید و لبهها را مهار کنید تا از تبخیر سریع گازهای حلال جلوگیری شود. سپس ظرف را در یک سبد توری پایهدار قرار داده و با نوارهای پارچهای آن را از شاخه درخت در فضای باز آویزان کنید تا فرآیند انحلال کامل انجام شود.
مرحله چهارم: باز کردن پوشش و هم زدن ژل پلیمری
پس از پایان فرآیند، فویل آلومینیومی را باز کنید و با یک قاشق فلزی، مایع ژلهای و چسبناک شفاف را به آرامی هم بزنید تا یکنواخت و روان شود.

مرحله پنجم: افزودن رنگ اکریلیک و ترکیب یکنواخت
مقداری رنگ اکریلیک غلیظ قرمز را به ژل شفاف اضافه کنید و به صورت مداوم هم بزنید تا رنگ به طور کامل در رزین پلیمری حل شده و پوششی براق و یکدست ایجاد شود.
مرحله ششم: اعمال رنگ روی سطوح و آزمایش مقاومت
یک قطعه کارتن مقوایی را خطکشی کنید و سمت راست آن را با دو لایه از رنگ عایق قرمز بپوشانید و بگذارید خشک شود. سپس ترکها و درزهای دیوار سیمانی را نیز رنگآمیزی کنید. پس از خشک شدن، با ریختن آب روی هر دو سطح مشاهده میکنید که آب روی لایه رنگ شده سر میخورد و جذب نمیشود، در حالی که کارتن خام به سرعت خیس و تخریب میشود.
تبدیل ضایعات یونولیت به پوششی کاربردی و ضدآب با هزینهای نزدیک به صفر، مقاوم در برابر آب باران، نور خورشید و سایش پس از گیرش نهایی.







منبع و مطالعه بیشتر: دلگرم




