جدا شدن لثه از دندان یکی از مشکلات شایع در سلامت دهان و دندان است که علاوه بر تأثیر بر زیبایی، می‌تواند باعث حساسیت ریشه دندان و اختلال در روند غذا خوردن شود. این مشکل معمولاً به دلیل مسواک زدن نادرست، تجمع پلاک و تارتار و بیماری‌های پریودنتال ایجاد می‌شود.
علت جدا شدن لثه از دندان چیست؟
شایع‌ترین علت جدا شدن لثه از دندان، مسواک زدن نادرست است. تمیز کردن اشتباه دندان‌ها باعث اصطکاک بیش از حد بین سطح دندان و لثه شده و در طول زمان می‌تواند منجر به جدا شدن لثه شود. استفاده ناصحیح از مسواک‌های برقی نیز ممکن است به مینای دندان و لثه آسیب برساند. معمولاً لثه‌های دندان‌هایی که به سمت بیرون متمایل هستند، مانند دندان‌های نیش، بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند.
در مواردی که ایمپلنت دندان انجام می‌شود، اغلب نیاز به عمل افزایش لثه است تا اتصال مناسبی بین تاج دندان و لثه برقرار شود. در غیر این صورت، احتمال جدا شدن لثه بیشتر می‌شود.
بیماری پریودنتال و عفونت لثه
التهاب لثه که در دندانپزشکی به آن بیماری پریودنتال گفته می‌شود، شامل التهاب بافت‌های اطراف دندان است. این بیماری معمولاً با قرمزی، خارش و درد خفیف در لثه شروع شده و به تدریج ممکن است شدت یابد و به سایر دندان‌ها نیز سرایت کند.
عفونت لثه معمولاً ناشی از تجمع پلاک‌های دندانی است که اگر به موقع پاک نشوند، تبدیل به تارتار می‌شوند و باعث التهاب و عفونت لثه می‌گردند. بیماری‌های سیستمیک، تولید مثل باکتری‌های بیماری‌زا، سیگار کشیدن، مصرف الکل، استرس و اختلالات هورمونی نیز از عوامل مؤثر در ایجاد بیماری لثه هستند.
علائم رایج جدا شدن لثه از دندان
- خونریزی لثه هنگام مسواک زدن یا خوردن غذای سفت
- درد هنگام لمس لثه‌ها
- تجمع پلاک‌های دندانی که به دلیل زخم شدن لثه‌ها پاک کردن آن‌ها دشوار است
- خارش مداوم و تورم لثه
- ترشح مایعات از لثه
- تغییر رنگ لثه‌ها به قرمز یا سرخ
روش‌های درمان عفونت و التهاب لثه
درمان بیماری پریودنتال معمولاً با پاکسازی بافت‌های لثه توسط دندانپزشک و استفاده از دستگاه‌های سونوگرافی انجام می‌شود تا پلاک‌ها و تارتارهای سخت از بین بروند. پس از آن، فضای بین دندان و لثه با مواد ضدباکتریایی درمان می‌شود.
مراحل درمان شامل:
- پاکسازی پلاک‌ها با دستگاه سونوگرافی
- استفاده از داروهای ضدعفونی‌کننده برای درمان بافت‌های آسیب‌دیده
- استفاده از ژل‌های ضد التهاب روی لثه‌ها
رعایت بهداشت دهان و دندان، استفاده از محلول‌های ضدعفونی‌کننده و داروهای ضد التهاب طبق تجویز دندانپزشک، نقش مهمی در بهبود و پیشگیری از پیشرفت بیماری دارد. این مراقبت‌ها باید حداقل به مدت ۱۰ روز به طور مداوم انجام شوند.
منبع و مطالعه بیشتر: دلگرم
